اماجامعه ی امروز بلوچ با دین اسلام و مذهب تسنن همیشه به عنوان جامعه ای تعصبی شناخته شده امااگر ریشهای به این مسئله نگاه شود اری نصفش درست است ـ بلوچ قومی تعصبی است در همه ی مسائل و به خصوص در دین ـ اما کدام بلوچ ـ بلوچ قدیم . بلوچ یا خیلی پایبند به مسائل دینی است یا هیچی پایبند نیست و در کل بلوچ هر چیزی را یا به هیچ وجه ندارد یا خیلی زیاد دارد ـ مثل ثروت ـ این را روانشناسی قومیتی بلوچ می گوید.

اما بلوچ نسل من تاب تحمل روحانیت سنتی را ندارد ومی گوید حرفهایشان تکراری است همان است که من در سالهای دوره ی ابتدایی وراهنمایی در کتاب های معارف خواند ه ام ـ قالب سخنرانی ها و اموزه ای دینی که در مساجد توست روحانیون سنی مذهب بیان می شود مدت ها قبل تاریخ مصرفشان تمام شده و نمی تواند نسل امروز را قانع کند.

جامعه ی تشیع ایران تا قبل از صفویه با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم  می کرد ولی بعد از روی کار امدن صفویه به نوعی این خلا ها پر گردید.

ویل دورانت می گوید دین هر چه اسطوره ای تر باشد بهتر است . وبه قول دکتر سروش این سخن صحیح است اما فقط برای دین عوام {عوام اندیش} صدق می کند . یعنی اینکه دین مردم عوام اسطوره ای باشد بهتر است واما دین عوام بلوج هیچ گاه اسطوره ای هم نبوده است واین مسئله دین دارانی غیر دین شناس بار اورده استوحتی غیر خداشناس و حتی در اموزه های دینی ما امده است که نباید زیاد به خدا فکر کرد چون خدا در تصور ما نمی گنجد واین تفکر باعث گمراهی می شود ـ واین جاست که می گویند دین جلو نگرش محیط و کلی نگری را می گیرد .

اما بلوچ نسل من بدون اینکه با مفهوم دین و حتی مبانی دین خود اشنایی داشته باشد فقط وفقط به خاطر اینکه از کارها و برخورد یک روحانی خوشش نمی اید یا حر ف هایش قانعش نمی کند بدون اینکه خود به دنبال دین برود با ان قهر می کند یا سئوال هایی در ذهنش شکل می گیرد و چون خودش نمی تواند به انها جواب دهد به نوعی نیهیلیسم دینی گرفتار می شود . پاستور میگوید دانش اندک انسان را از خدا دور می کند و دانش بسیار او را به سوی خدا باز می گرداند .

یک مسئله ی مهمی که امروزه جامعه ی بلوچستان باان روبه روست مسئله ی تحصیل طلاب ورحانیونشان استکه به جرات میتوانم بگویم بش از نود درصد طلاب یا دانش اموختگان حوزه ها و مدارس دینی کسانی هستند که نتوانسته اند در مدارس دولتی ادامه تحصیل دهند ویا نتوانسته اند از سد کنکور بگذرند ـ درد ما این است ـ و از انجا که در دنیای حاضر روحانی به عنوان نماینده ی دین شناخته می شود و به نوعی الگو قرار می گیرد مسئله حساس تر می شود ـ روحانی من توان اقناع نسل مرا ندارد و این جاست که فاصله ها به وجود می ایند ودر هر جامعه ای فاصله افتادن بین نسلها عواقب وخیمی داشته و خواهد داشت . روحانی نسل من در قرن بیست و یک و سال ۲۰۰۵ میلادی و عصر ارتباتات مرا از اتش جهنم می تر ساند یعنی اینکه دینی که می خواهد به خورد من بدهد دینی از روی ترس است عبادت خداوند به خاطر ترس از شعله های اتش !

بعضی ها خدا را به خاطر خودش و عشق به او عبادت می کنند واین ها عرفایند.

بعضی ها خدا را به وعده ی بهشت و حور و.... عبادت می کنند و این ها ادم های متوسط به بالایند.

وبعضی ها خدا را از بیم شعلع های جهنم می پرستند واین ها ......... روحانی ما می خواهد ما ها باشيم
قرن21